بررسي ارتباط بين ابعاد دينداري و سرمايه روانشناختي (مورد مطالعه: دانشجويان دانشگاه تبريز)

دينداري پديده‌اي است كه از همان ابتداي پيدايش انسان‌ها در روند تحول جوامع تأثيرگذار بوده است و به موضوعي اساسي و مهم در روند زندگي افراد تبديل شده است؛ اما از آن‌جايي‌كه دينداري در سلامت روان انسان تأثيرگذار است مقاله حاضر در نظر دارد، سرمايه روانشناختي دانشجويان و نقش دينداري آنان را در توسعه اين مفهوم مورد بررسي قرار دهد. پژوهش حاضر، به روش پيمايشي و با استفاده از پرسشنامه با حجم نمونه 405 نفر در بين دانشجويان دانشگاه تبريز در تمامي مقاطع تحصيلي در سال 94-93 انجام گرفته و از روش نمونه گيري طبقه اي تصادفي استفاده شده است. براي تحليل داده ها از ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چند متغيره استفاده شده است. يافته ها نشان داد كه بين دينداري و سرمايه روانشناختي رابطه مثبت و معني‌داري وجود دارد. به‌بيان‌ديگر، نتايج بيانگر وجود ارتباط مثبت و معني دار بين ابعاد متغير دينداري (مناسكي، تجربي و پيامدي) و ابعاد سرمايه روانشناختي (عزت‌نفس، خودكارآمدي و كانون كنترل) بود. براساس نتايج تحقيق، ميانگين نمره دانشجويان براي سرمايه روانشناختي (74/31%)، متوسط رو به بالا ارزيابي شده است. در اين تحقيق بعد خودكارآمدي (74/94%) بيشترين ميانگين را در ابعاد سرمايه روانشناختي به خود اختصاص داده است. همچنين براساس نتايج تحقيق، سرمايه روانشناختي بيش از همه از بعد مناسكي (0/355= beta) متغير دينداري متأثر است. در نهايت نتايج بيانگر آن بود كه 17 درصد از واريانس متغير سرمايه روانشناختي، توسط متغير دينداري قابل تبيين است.