واكاوي ادعاي مهدويت از سوي فرقه حروفيه در دوره تيموريان

يكي از دوره‌هاي پرآشوب در تاريخ ايران دوره‌ي حكمراني تيموريان است كه ويراني‌ها و جنگ‌هاي بي‌شمار مردم خسته را به فكر ظهور منجي افكند و مدعيان سودجو از فرصت استفاده كرده ادعاي مهدويت كردند. مدعيان مهدويت در اين دوره بيشتر از حروف در تعاليم خود بهره مي‌جستند و بر اساس تقدس حروف در قرآن و تحليل رمز نگارانه از حروف، به ادعاي مهدويت مي‌پرداختند. از جمله اين فرق مي‌توان به حروفيه و نقطويه و انديشه مهدويت رهبرانشان چون: فضل‌الله نعيمي و سيدمحمد نوربخش اشاره كرد. اين مقاله درصدد است به روش توصيفي_ تحليلي به بررسي مسئله مهدويت در دوره تيموريان، معرفي مدعيان دروغين مهدويت با اتكا بر فرقه حروفيه در اين دوره و در نهايت به واكاوي شكست ادعاي اين مدعيان دورغين مهدويت در دوره تيموريان بپردازد