بررسي تأثير تمركز بر مشتري بر ساختار سرمايه و سررسيد بدهي

هدف:اين پژوهش با هدف بررسي تأثير تمركز بر مشتري بر ساختار سرمايه و ساختار سررسيدِ بدهي در شركت‌هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران انجام شده است. روش: براي آزمون فرضيه‌هاي تحقيق از الگوي رگرسيون خطي چندگانه استفاده گرديده است. براي اندازه‌گيري ساختار سرمايه از شاخص اهرم مالي، براي ساختار سررسيد بدهي از نسبت بدهي بلندمدت و براي اندازه‌گيري تمركز بر مشتري از سه متغير نسبت فروش‌هاي عمده (فروش‌هاي بالاي 10 درصد) به كل فروش، شاخص هرفيندال هيريشمن و از متغير مجازي وجود يا عدم وجود مشتري عمده در شركت استفاده شده است. نمونۀ آماري اين تحقيق پس از اعمال برخي محدوديت‌هاي موجود در اين پژوهش، شامل 140 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طي دورۀ زماني 1390 تا 1395 است. يافته‌ها: شواهد پژوهش نشان داد كه بين تمركز بر مشتري و ساختار سرمايه، رابطۀ مثبتِ معنادار وجود دارد. به عبارتي، در شركت‌هايي با مشتريان عمده، ميزان اهرم مالي (بدهي) بالاتر است. همچنين، ساختار سررسيد بدهي در شركت‌هايي با مشتريان عمده، بلندمدت‌تر است. نتيجه‌گيري: اين نتايج مبيّن اهميت و اثربخشي مشتريان عمده شركت در افزايش ساختار سرمايه (اهرم مالي) و ساختار سررسيد بدهي است.