بررسي تأثير چرخۀ عمر بر تجديد ساختار شركت در شرايط درماندگي مالي

هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسي تأثير چرخۀ عمر بر تجديد ساختار شركت در شرايط درماندگي مالي است. روش: جهت طبقه‌بندي اطلاعات از تجزيه و تحليل خوشه‌اي استفاده شد. همچنين چرخه عمر با روش الگوهاي جريان ‌نقد ديكينسون (2011) و درماندگي مالي با الگوي تعديل‌شده زيمسكي (1384) محاسبه گرديد. بدين منظور داده‌هاي 100 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طي سال‌هاي 1389 تا 1393، مورد مطالعه قرارگرفتند. يافته‎ها: يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن است كه چرخۀ عمر تأثير مثبت و معناداري روي تجديد ساختار شركت دارد. همچنين چرخۀ عمر و تجديد ساختار شركت روي سطوح درماندگي مالي، تأثير مثبت و معناداري دارد. ساير نتايج نشان داد چرخۀ عمر شركت روي تجديد ساختار مالي، تجديد ساختار عملياتي و تجديد ساختار دارايي تأثير مثبت و معناداري دارد، درحالي‌كه چرخۀ عمر روي تجديد ساختار مديريتي تأثير معناداري نداشت. نتيجه‎گيري: كليه شركت‌ها در طي چرخه عمر خود از تجديد ساختار استفاده مي‌كنند و شركت‌هاي درمانده در مراحل پاياني چرخه عمر خود از استراتژي هاي تجديد ساختار بيشتري استفاده مي‌كنند. بنابراين، هر چه شركت‌ها به مراحل پاياني چرخۀ عمر خود نزديك مي‌شوند، تمايل بيشتري به استفاده از اين استراتژي‌ها نشان مي‌دهند، درحالي‌كه طي مراحل مختلف چرخه عمر، نسبت به وجود يا عدم وجود تغييرات مديريتي نمي‌توان اظهار نظر كرد.