دانش و رونق بخش صنعت ايران

تاكيد بر اقتصاد دانش محور ايجاب مي كند كه منابع رشد دانش شناخته شده، زمينه هاي سرمايه گذاري و تخصيص منابع مالي به آنها فراهم آيد. با اين وصف و با عنايت به اهميت بخش صنعت در توسعه اقتصادي، اين مقاله به منظور بررسي اثر نهاده هاي دخيل در خلق دانش بر سطح توليد و فروش صنايع ايران نگاشته شده است. بر اين اساس با اتكا بر الگوي رشد درونزا و داده هاي تلفيقي صنايع در فاصله سالهاي 86-1382 و استفاده از روش آثار تصادفي در تخمين رگرسيوني مشخص شد كه ارتقاي سطح آموزش رسمي منجر به رشد توليدات صنايع مي گردد اما مخارج تحقيق و توسعه بر ميزان توليد و فروش هيچ اثري ندارد. بر خلاف آموزش، مهارت نهادهاي است كه بر ميزان توليد و فروش اثر منفي دارد. يافته اخير ميتواند نشانه اي باشد از اشتغال اضافي كارگران ماهر در بخش صنعت ايران.