انديشه‌ي سياسي ابن‌طفيل

هدف پژوهش، بررسي انديشه‌ي سياسي ابن‌طفيل در منشور فلسفي رساله‌ي «حي بن يقظان» است. روش اين پژوهش، توصيفي– تحليلي است و با استفاده از روشِ «هرمنوتيك قصد» كوئنتين اسكينر، مراتب سياست را از ديدگاه ابن‌طفيل مورد بررسي قرار داده است. بررسي نقش فيلسوف در تدبير زندگي سياسي ، مقايسه‌ي مقام فقيه و فيلسوف و نيز ارتباط‌سنجي ميان فقه و فلسفه مهم‌ترين مسائل مورد بحث بوده‌اند. نتايج حاكي از آن است كه هدف ابن‌طفيل در رساله‌ي حي بن يقظان حل رابطه‌ي دين و فلسفه بوده و عمده‌ي توجه خود را بر بحث فقه، فلسفه و عرفان قرار داده است. اولين بعد سياسي رساله‌ي ابنطفيل به نظام دانايي تمدن اسلامي باز‌مي‌گردد. علم فقه در تمدن اسلامي جايگاهي ممتاز داشته و اخراج فلسفه و فيلسوف از متن اجتماع، از پيامدهاي سياسي مهم حضور همهجانبه‌ي فقه در زندگي انسان مسلمان بوده است. از ديدگاه حي بن يقظان، باهم‌بودگي فقه و فلسفه امكان‌پذير نيست. ابن‌طفيل، در راستاي مباني فكري دولت موحدون، با تدوين رساله‌ي حي بن يقضان، به فيلسوفان هشدار مي‌دهد كه دست از تعرض به عقايد مردم بردارند و شريعت را محترم بدارند.