منطق ارسطوئي و سيستماتيك در حقوق ايران

به‌سبب تأثير منطق ارسطويي بر نوع نگاه فقهي و حقوقي مسلمانان، ظرفيت و پتانسيل فقه و حقوق جامعه‌ي ما آن‌طوركه شايسته و بايسته‌ ي دين اسلام باشد بروز و ظهور نيافته است. منطق سيستماتيك با نگاهي اندام‌ وار، چارچوبي فكري‌ است كه گسست‌ها و جدايي‌هاي منطق صوري ارسطويي را به دنبال ندارد. به‌ هر روي،به نظر مي‌رسد با جاي‌ گزيني منطق سيستماتيك در دستگاه فقهي و تغيير نوع نگاه فقها و حقوق‌دانان، مي‌توان به‌گونه‌اي مطلوب‌تر، در سطح جمعي و سازماني، به تنسيق و تنظيم روابط حقوقي بين سازمان‌ها و اشخاص پرداخت. اين نوشتار با آگاهي ازاين‌كه معضلات اجتماعي زاييده‌ي عواملي متعدد است و حصر توجه به عاملي خاص، ازمواضع مغالطه بوده، خطا‌بردار مي‌باشد،بنا دارد نقش منطق ارسطويي را به عنوان يكي از عوامل، و نه ‌تنهاعامل بازدارنده در شكوفايي و عدم ظهور تمام پتانسيل و ظرفيت فقه و حقوق، بررسي نمايد.