نحوه‌ي اتصاف ذات الهي به صفات كمالي از ديدگاه علامه طباطبايي

علامه طباطبايي در آثار خود، ديدگاه‌هاي متفاوتي درباره‌ي نحوه‌ي اتصاف ذات الهي به صفات كمالي دارد: الف) عينيتِ صفات با يكديگر و با ذات الهي، ب) عينيت يك طرفه، ج) عينيت مفهومي و مصداقي ذات الهي با صفات. چنين به‌نظر مي‌رسد كه اين سه ديدگاه بر مبانيِ متفاوت و در طول يكديگر استوار است. هر ديدگاه با حفظ موضوع و مباني‌اش تحقق داشته و ديدگاه‌هاي ديگر را نيز نقض نمي‌كند. در ديدگاه نخست، عينيت دو‌طرفه‌ي صفات كمالي با يكديگر و با ذات الهي، كثرت مفهومي صفات الهي و وحدت تشكيكيِ غير‌تفاضليِ آن‌ها بر اساس آثار علامه طباطبايي تبيين مي‌شود. ديدگاهِ عينيت يك‌طرفه اصطلاح مختصِ علامه طباطبايي است و چنين به‌نظر مي‌رسد كه با تحليل مقامات الهي از نظر ايشان، مي‌توان اين ديدگاه را تبيين نمود. ديدگاه سوم مبتني بر نظريه‌ي بديعِ علامه طباطبايي يعني توحيد اطلاقي است، كه نهايتاً به نفيِ نحوه‌ي اتصاف ذات الهي به صفات كمالي مي‌انجامد.