تأثير خودكارآمدي دانشجويان تحصيلات تكميلي دانشگاه رازي كرمانشاه بر هيجان‏هاي آنان بعد از بازيابي اطلاعات

هدف: خودكارآمدي و باورهاي فرد بر هيجان‏هاي افراد تأثير مي‏گذارد و عامل مهمي در شكل‌گيري آنهاست، اما بايد ديد تأثير آن بر هيجان‏هاي دانشجويان پس از بازيابي اطلاعات چگونه است. بنابراين، هدف پژوهش حاضر، بررسي تأثير خودكارآمدي دانشجويان دانشگاه رازي كرمانشاه بر هيجان‏هاي آنان پس از بازيابي اطلاعات است. روش: پژوهش حاضر به روش پيمايشي و از نوع كاربردي انجام شد. ابزار گردآوري اطلاعات پرسش‎نامه بود. اعتبار پرسش‎نامه با استفاده از نظر متخصصان تأييد شد. پايايي ابزار نيز بر اساس آلفاي كرونباخ سنجيده شد و بين 0.76 تا 0.88 به‏دست آمد. جامعه آماري، دانشجويان تحصيلات تكميلي رشته‏هاي علوم انساني شاغل به تحصيل در دانشگاه رازي كرمانشاه بودند. پرسش‎نامه در بين نمونه (306نفر) توزيع و 278 (90.8%) پرسش‎نامه قابل‏ استفاده دريافت شد. يافته‏ها: يافته‏ها نشان داد ميانگين خودكارآمدي بالاتر از حدّ متوسط است. دانشجويان پس از بازيابي اطلاعات، عمدتاً هيجان‏هاي مثبت شامل شادي، آرامش و غرور را تجربه كرده‏اند. مؤلفه‌هاي «خودكارآمدي» توانستند 26% متغير هيجان‌ها پس از بازيابي اطلاعات را در دانشجويان تبيين كنند. مؤلفه «وضعيت فيزيولوژيكي» بيشترين سهم را در اين بين بر عهده داشت. نتيجه‏گيري: نتايج نشان داد دانشجويان خود را در طول بازيابي اطلاعات توانمند ديده‏اند، از بازيابي اطلاعات لذت برده و احساسات مثبتي را تجربه كرده‏اند، اما در مقايسه با ديگران خود را توانمندتر از آنان نديده‌اند. داشتن احساسات خوشايند در هنگام بازيابي اطلاعات بيشترين تأثير را بر هيجان‏هاي كاربران پس از بازيابي اطلاعات داشته است اما اگرچه مؤلفه‏هاي خودكارآمدي بر هيجان‏هاي دانشجويان بعد از بازيابي اطلاعات اثرگذارند، بخشي كوچكي از اين متغير را تبيين كردند.