بررسي مسيرهاي توسعه و تطور نظري قابليت هاي پويا مبتني بر تحليل هم استنادي

هدف اين پژوهش بررسي مدارك دگرگون‌ساز در حوزه نظري قابليت‌هاي پويا است. قابليت‌هاي پويا كه يكي از نظريات اساسي در گستره مديريت استراتژيك است به دنبال پاسخ به اين سوال اساسي است كه چرا برخي از بنگاه ها در شرايط رقابت نسبت به ساير بنگاه‌ها از عملكرد بهتري برخوردارند. اين نظريه كه ريشه در انديشه منبع محور به بنگاه و نظريه اقتصاد تطوري دارد پس از گذشت نزديك به 20 سال از طرح به يكي از غني ترين نظريات و پرمناقشه ترين نظريات در حوزه مديريت استراتژيك تبديل شده است. روش به كارگرفته شده در اين پژوهش از نوع علم سنجي بوده و تلاش شده است تا با استفاده از تحليل استنادي در گام نخست نرخ شكوفايي مدارك علمي مختلف استخراج و سپس با استفاده از تحليل هم‌استنادي مدارك، مركزيت بينابيني هر مدرك مورد سنجش قرار گيرد. در نهايت با استفاده از شاخص سيگما تلاش شده است تا مدارك دگرگون‌ساز در اين حوزه نظري استخراج گردد.نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه 23 مدرك در اين حوزه داراي نقش دگرون‌سازي بوده و پاشنه‌هاي توسعه اين حوزه نظري را رقم مي‌زنند. از سوئي ديگر اين 23 مدرك به 3 مكتب اصلي يعني نظريات پشتيبان، توسعه دهندگان و كاربست نظريه منتهي مي‌شوند