رابطه مسئوليت احتياطي سازمان ها با پيشگيري اجتماعي از جرم

بدون عنوان

زمينه و هدف يكي از مولفه هاي بسترساز پيشگيري اجتماعي از جرم، مسئوليت احتياطي سازمان ها است كه مي تواند سازمان ها را در مقابل جامعه پاسخگو كرده و پليس را در كاهش و كنترل جرائم ياري دهد. اين پژوهش به بررسي رابطه مسئوليت احتياطي سازمان¬ها با پيشگيري اجتماعي از جرم مي پردازد. روش پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي و از نظر روش توصيفي – پيمايشي است. جامعه آماري پژوهش را كارشناسان حوزه پيشگيري اجتماعي از جرم در 12 سازمان متولي پيشگيري از جرم در استان تهران تشكيل داده اند و حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان 217 نفر برآورد شد. دادهها با كمك پرسشنامه روا و پايا (آلفاي كرونباخ بالاتر از 82/0) جمع آوري و با آزمونهاي ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه تحليل شد. يافته ها و نتايج پژوهش نشان داد كه همه مولفه هاي مسئوليتهاي احتياطي سازمانها با پيشگيري از جرم رابطه دارد و از نظر شدت رابطه، اين ترتيب حاكم است: عدالت اجتماعي با ضريب 71/2 در رتبه اول، تعامل با جامعه با ضريب 51/2 در رتبه دوم، التزام اجتماعي با ضريب 42/2 در رتبه سوم و امنيت در راستاي توسعه پايدار با ضريب 36/2 در رتبه چهارم.

فاقد چكيده