بررسي عوامل اجتماعي و پيشگيري وضعي مؤثر بر جرم سرقت مرتبط با جوانان شهر سنندج در سال 1397

بدون عنوان

زمينه و هدف: بروز و افزايش جرم سرقت در ميان جوانان جامعه يكي از مشكلات روزافزون است. اين تحقيق در پي بررسي عوامل اجتماعي و پيشگيري وضعي مؤثر بر جرم سرقت و ارائه راه‌حل­ها و راهكارهاي متكي بر پژوهش در سطوح خرد و كلان براي كاهش و تعديل جرم كه در بين جوانان بزه­كار كه به دلايل متعدد از جمله اجتماعي، انتظامي و... شايع است، مي­باشدروش پژوهش:‌ تحقيق حاضر به لحاظ هدف كاربردي و مقطعي مي‌باشد كه به روش پيمايشي انجام شده است. جامعه مورد مطالعه در اين پژوهش شامل، جوانان مجرم مرتكب سرقت ساكن در شهرستان سنندج در سال 1397-1396 است. كه اين تعداد شامل 500 نفر بوده­اند. ابزار گردآوري اطلاعات پرسش­نامه است، براي بررسي معني­داري و ميزان تاثير متغيرهاي مستقل بر متغير وابسته از رگرسيون لجستيك استفاده شده استيافته­ها و نتايج: درنهايت متغير پايگاه اقتصادي- ‌‌­اجتماعي در ميان عوامل اجتماعي با تاثير 91 واحدي بر متغير وابسته، بيشترين ‌تاثير را بر متغير وابسته دارد.‌ متغير تكنيك­هاي پيشگيري وضعي در ميان‌ عامل انتظامي با ميزان تاثير 85 واحدي در مقام دوم تاثير بر متغير وابسته قرار دارد و متغيرهاي ميزان دينداري، ارتباط با دوستان مجرم و ساختار خانواده به ترتيب با تاثير 40، 32 و 8 واحدي در مقام­هاي سوم تا پنجم تاثير بر متغير وابسته قرار دارند. يافته­ها و نتايج نشان داد كه، مقدار ضرايب متغيرهاي مستقلي كه وارد مدل شده­اند، از 310/0 تا 556/0 متفاوت است. و اين به اين معني است كه متغيرهاي مستقلي كه به مدل وارد شده­اند از 0/31 درصد تا 0/55 درصد تغييرات متغير وابسته را تبيين مي­كنند

فاقد چكيده