تحليل و نقد استدلال‌هاي سلفيان درباره زيارت قبور با تأكيد بر انديشه‌هاي ابن‌تيميه

يكي از باورهاي مهم در ميان مسلمانان، به‌ويژه شيعيان، زيارت و توسل به قبور، خاصه قبور انبيا و اولياست. اين اعتقاد موجب شكل‌گيري مسافرت‌هاي فردي و ‌جمعي به ‌صورت پياده و سواره براي دعا و طلب حوايج نزد اين مقابر شده‌است. سلفيان تكفيري با بدعت دانستن زيارت قبور و سفر براي آن، به تخريب مقابر انبيا و اوليا و نيز تكفير زايران و كشتار آن‌ها مي‌پردازند. مقاله پيش رو با هدف بررسي اصالت فتواها و استدلال‌هاي برجسته‌ترين و تأثيرگذارترين چهره اين فرقه، ‌يعني ابن‌تيميه، در سه بخش ديدگاه «ابن‌تيميه»، «ادله ابن‌تيميه» و «ارزيابي آن‌ها» شكل ‌گرفته‌است. در اين مقاله، با روشي اسنادي ‌ـ تحليلي به جمع‌آوري ادله و مستندات ابن‌تيميه پرداخته مي‌شود. سپس با ارزيابي و تحليل اين ادله و آشكار كردن تناقض آن‌ها با ادله قرآني و روايي، بي‌پايه و‌اساس بودن عقيده ابن‌تيميه و سلفيان ثابت مي‌شود و در پايان به اين نتيجه مي‌رسيم كه ادله فراواني از قرآن، سنت و اجماع مسلمين بر مشروعيت زيارت قبور و سفر برايان وجود دارد و ديدگاه ابن‌تيميه و پيروان او مستند شرعي ندارد و مخالف كتاب، سنت و سيره هست.