نگرشي عرفاني به هستي شناسي امام علي(ع)

جهان‌بيني امام علي(ع) يك نگرش عرفاني را نيز در بردارد. ايشان در هستي‌شناسي عرفاني خويش حقيقت وجود را مختص به خداوند مي‌داند و جهان را تجلي اسماء و صفات الهي معرفي مي‌نمايد و در عين حال قانون عليت را نيز مي‌پذيرد و آن را براي جهان ثابت مي‌كند. حضرت علي (ع) با جمع بين تشبيه و تنزيه در حققيت وحدت در عين كثرت را تاييد نموده و وحدت وجود كه همان وحدت حقه حقيقت است را در بيانات خود به اثبات مي‌رساند. ايشان با بيان جايگاه ويژه خود و ساير اهل بيت (ع)، واسطه‌ فيض بودن ايشان، همچنين مقام خلافت و ولايت مطلقه كليه را براي آن ها ثابت مي‌نمايد و بدين ترتيب پرده از اسرار عرفاني مراتب هستي بر مي‌دارد.