بررسي مفهوم زهد در انديشه‌ حمدون قصار و لائوتسه (با تكيه برمفهوم ملامت و وووي)

اين مقاله با استفاده از منابع دست‌اول و با روش توصيفي-تحليلي به مقايسه‌ آراءحمدون قصار، صوفي سده سوم ‌اسلامي و لائوتسه،زاهد سده‌هاي نخستين تائويي در باب زهد مي‌پردازد. ضرورت اين تحقيق بر شباهت‌هاي ظاهري مفهوم ملامت و وووي در آراء حمدون قصار و لائوتسه است كه باعث مي‌شود يك محقق تطبيقي، به بررسي مقايسه‌اي دراين زمينه علاقه‌مند گردد. از مجموع مباحث نتيجه مي‌شود كه مفهوم وووي در آراء لائوتسه داراي سنتي مرتاضانه است كه علي‌رغم ويژگي‌هاي مثبت آن به مانند انجام اعمال در خاموشي، اخلاص،طريقت و نفي ظاهر، پذيرش آن منجر به فقر، بي‌عملي، سلب مسئوليت، بي‌تفاوتي و زهد افراطي مي‌شود؛ در حالي كه مفهوم ملامت در آراء حمدون، داراي سنتي عابدانه است كه بنيان اصلي آن بر عمل‌گرايي، مسئوليت بيشتر، حفظ تقوا و شريعت است. در‌نتيجه، مفهوم زهد در افكاراين دو متفاوت است.