حالات و مقامات عرفاني از ديدگاه ابن سينا و قشيري

از مباحث مهم در عرفان عملي، «حالات و مقامات عرفاني» است. سالك در جهت نيل و وصول به حق بايد همراه پير و مرشد خود، منازل و مقاماتي را كسب نمايد و در اين راه نيز حالاتي بر وي حادث مي‌شود. هدف در پژوهش حاضر بيان بعضي از اين حالات و مقامات از ديدگاه ابن سينا و قشيري است؛ كه با روش كيفي و به نحو تحليل محتوي و با استفاده از منابع كتابخانه‌اي صورت پذيرفته است. بعضي از يافته‌هاي تحقيق بيانگر است كه: ابن سينا اجمالاً در آثار عرفاني خود، مخصوصا در نمط نهم اشارات، بعضي از آنها را تحت عنوان: «مقامات العارفين» مطرح كرده است. قشيري نيز در رساله قشيريه، تفصيلاً به بيان تعدادي از حالات و مقامات عرفاني پرداخته است. محقق نيز به روش تحليلي به بيان، سنجش و مقايسه نظرات اين دو دانشمند پرداخته است. از ديگر يافته‌ها مي‌توان تعداد حالات و مقامات؛ تقدم تأخر اين‌ها و وجوه اشتراك و افتراق نظر اين دو دانشمند را در خصوص حالات و مقامات دانست.