تأثير آموزش‌هاي در سايه و سبك‌هاي فرزندپروري بر اضطراب رياضي دانش‌آموزان دبيرستاني

پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير آموزش‌هاي در سايه و سبك فرزندپروري والدين بر اضطراب رياضي دانش‌آموزان دبيرستاني استان مازندران انجام شد. جامعه آماري شامل 48545 نفر از دانش‌آموزان مقطع دبيرستان استان مازندران بود. با توجه به جدول كرجسي و مورگان تعداد 380 نفر نمونه تعيين گرديد، لذا براي اطمينان از معرف بودن نمونه براي جامعه و تناسب آن با گروه‌هاي مختلف تعداد 500 نفر با روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي انتخاب شدند. روش پژوهش حاضر توصيفي و ابزارهاي جمع‌آوري داده‌ها، دو پرسشنامه استاندارد شيوه‌هاي فرزندپروري ديانا بامريند (1973) و اضطراب رياضي شكراني (1381) بود و پرسشنامه آموزش در سايه برگرفته از مباني نظري و پيشينه خارجي طرح است كه روايي آن مورد تأييد متخصصان بوده و پايايي سه پرسشنامه به ترتيب 0.72، 0.92 و 0.72 به دست آمد. به‌منظور تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS از آزمون T مستقل، تحليل واريانس يك‌راهه و دوراهه استفاده شد. نتايج حاصل از پژوهش نشان داد كه افرادي كه از آموزش در سايه استفاده كرده‌اند، اضطراب رياضي كمتري را تجربه كرده‌اند و همچنين اثر سبك فرزندپروري نيز بر اضطراب رياضي دانش‌آموزان معنادار بود.