بررسي ميزان توجه به مؤلفه‌هاي آموزش براي توسعه پايدار در برنامه درسي علوم اجتماعي دوره ابتدايي

هدف اين پژوهش، بررسي ميزان توجه به مؤلفه‌هاي آموزش براي توسعه پايدار در برنامه درسي (كتاب‌هاي درسي و راهنماي‌هاي معلم) علوم اجتماعي دوره ابتدايي است. روش پژوهش تركيبي (اكتشافي، تحليل محتوا) است. جامعه آماري اين پژوهش همه كتاب‌هاي درسي علوم اجتماعي، راهنماهاي معلم علوم اجتماعي دوره ابتدايي و اسناد جهاني يونسكو است. حجم نمونه با جامعه برابر است. ابزار جمع‌آوري داده‌ها در اين تحقيق فرم تحليل محتواي محقق ساخته و اسناد جهاني يونسكو است؛ براي تأييد روايي صوري و محتوايي فرم تحليل محتواي محقق ساخته از نظرات 20 نفر از كارشناسان (تعليم و تربيت و كارشناسان سازمان يونسكو، اساتيد محيط‌زيست، جامعه‌شناسي و اقتصاد) استفاده گرديد و روايي صوري و محتوايي آن مورد تأييد قرار گرفت، پايايي ابزار تحقيق توسط فرمول هولستي محاسبه گرديد و 0.92 به دست آمد. به‌منظور تجزيه‌وتحليل داده‌ها از روش تجزيه‌وتحليل آنتروپي شانون استفاده گرديد. نتايج به دست آمده نشان داد كه در برنامه‌هاي درسي علوم اجتماعي دوره ابتدايي، در همه كتاب‌ها و راهنماهاي علوم اجتماعي مورد تحليل، بيشترين ضريب اهميت مربوط به حقوق شهروندي و محافظت از محيط طبيعي است و كمترين ضريب اهميت مربوط به مصرف پايدار و مصرف بيش از حد است. در اين برنامه درسي به مؤلفه‌هاي آموزش براي توسعه پايدار به‌صورت نامتعادل توجه شده است؛ در برنامه‌هاي درسي علوم اجتماعي دوره ابتدايي بسياري از مؤلفه‌هاي بعد فرهنگي (نقد فرهنگي، بازسازي فرهنگ، حفظ فرهنگ، سيستم مذهبي و باورها) و بعد اقتصادي، بعد اجتماعي و زيست‌محيطي فاقد فراواني است