مطالعه تطبيقي برنامه‌درسي كارشناسي رشته آموزش ابتدايي در ايران و كشورهاي منتخب آسيايي - اقيانوسيه

هدف پژوهش حاضر، بررسي برنامه‌درسي كارشناسي رشته آموزش ابتدايي در كشورهاي آسيايي اقيانوسيه و مقايسه آن با ايران بود. به اين منظور از الگوي بردي و شيوه توصيفي-تحليلي، استفاده شد. جامعه آماري پژوهش، دانشگاه‌هاي مجري اين رشته در دو قاره آسيا و اقيانوسيه و اسناد مربوط به برنامه‌هاي درسي آن‌ها بود كه پس از يك مطالعه مقدماتي، با توجه به تنوع صور ارائه اين رشته در كشورهاي مختلف، روش نمونه‌گيري هدفمند استفاده شد و 6­ دانشگاه مجري اين رشته از چهار كشور انتخاب شدند. سپس برنامه‌درسي آن‌ها به‌وسيله جداول و چك‌ليست‌هاي تحليل محتوا استخراج گرديد. به‌اين‌ترتيب داده‌هاي خام توصيف، كدگذاري، مقايسه و تحليل شدند. نتايج به‌دست‌آمده گوياي تشابهات و تفاوت‌هايي در برنامه‌هاي درسي كشورهاي موردمطالعه بود. ازجمله مهم‌ترين شباهت‌ها، ارائه دوره حضوري و تمام‌وقت، تأكيد بر رشد صلاحيت‌هاي حرفه‌اي، تأكيد بر دانش محتواي ابتدائي و ارائه دروس الزامي و كارآموزي بود؛ اما در مواردي مانند ضرورت فناوري اطلاعات، نحوه اجرا و تعداد واحد دوره‌هاي كارآموزي، ارائه واحدهاي پژوهشي، توجه به دانش‌محتوا و ارائه فرصت‌هاي تكميلي تفاوت‌هايي قابل‌مشاهده بود. بر همين اساس پيشنهاد‌هايي از قبيل اهميت بيشتر قائل‌شدن براي برخي دروس، افزايش انعطاف‌پذيري برنامه، تحول در نحوه ارائه واحدهاي پايان‌نامه، سمينار و كارآموزي براي برنامه‌درسي ايران ارائه شد.