تأثير آموزش حل مسئله بر تغييرپذيري سبك‌ شناختي وابسته به زمينه به مستقل از زمينه دانش‌آموزان متوسطه منطقه هليلان (كهره)

هدف از انجام اين پژوهش، اثربخشي آموزش از طريق حل مسئله بر تغييرپذيري سبك‌شناختي وابسته به زمينه به مستقل از زمينه دانش‌آموزان بود. روش تحقيق آزمايشي، با پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري كليه شامل همه دانش‌آموزان سال اول متوسطه پسر و دختر منطقه هليلان (كهره) استان ايلام در سال تحصيلي 1393-1392 و روش نمونه‌گيري به‌صورت خوشه‌اي چند مرحله‌اي بود. نمونه شامل 300 نفر از دانش‌آموزان بود (163 نفر پسر و 137 دختر) كه بعد از مشخص شدن سبك‌شناختي آنها به‌صورت جايگزيني تصادفي در چهار گروه 20 نفري (دو گروه آزمايش و دو گروه كنترل) قرار گرفتند. ابزار پژوهش، آزمون تصاوير پنهان ويتكين و همكاران (1971) بود و مداخله آزمايشي براي هر كدام از گروه‌هاي آزمايش طي 6 اجرا شد و پس از اتمام جلسه‌هاي آموزشي از هر چهار گروه پس‌آزمون به عمل آمد. داده‌ها با استفاده از SPSS21 و آزمون كوواريانس دوراهه و تي همبسته تحليل شدند. نتايج نشان داد كه اثربخشي آموزش از طريق حل مسئله موجب تغييرپذيري سبك‌شناختي وابسته به زمينه به مستقل از زمينه دانش‌آموزان دختر و پسر مي‌شود؛ بنابراين با به‌كارگيري روش حل مسئله مي‌توانيم سبك‌شناختي دانش‌آموزان را از وابسته به زمينه، به نابسته به زمينه تغيير دهيم.