بررسي نسبت انديشه اخلاقي هير با واقع ‌گرايي اخلاقي

يكي از محوري‌ترين مباحث در حوزه فلسفه اخلاق، بحث واقع‌گرايي و غيرواقع‌گرايي است. واقع‌گرايي در اخلاق به اين معناست كه ارزش و لزوم اخلاقي واقعيت عيني دارند و جمله‌هاي اخلاقي واقع‌نما هستند. از سوي ديگر، ريچارد مروين هير، يكي پرآوازه‌ترين فيلسوفان اخلاق است و نظريه وي، توصيه‌گرايي، يكي از معروف‌ترين نظريات در اخلاق هنجاري شمرده مي‌شود. يكي از پرسش‌هاي اساسي كه با تحقيق و تدقيق در مؤلفه‌هاي موجود در توصيه‌گرايي هير به ذهن مي‌آيد آن است كه: آيا توصيه‌گرايي مكتبي واقع‌گراست يا غيرواقع‌گرا؟ در اين پژوهش كوشيده‏ايم به اين پرسش مهم پاسخ دهيم. با استفاده از روش توصيفي ـ تحليلي و با مقايسه توصيه‌گرايي عام هير با واقع‌گرايي اخلاقي، اين نتيجه به دست آمد كه به‏رغم دلالت ظاهري برخي از مؤلفه‌هاي ديدگاه توصيه‌گرايي بر واقع‌گرا بودن آن، اين ديدگاه به دليل تأكيد بر توصيه به‏عنوان معيار ارزش افعال اختياري انسان، غيرواقع‌گراست. در خصوص واقع‌گرا يا غيرواقع‌گرا بودن خود هير نيز بايد يادآور شد كه اگر هير بر ديدگاه توصيه‌گرايي پايبند مانده باشد،‌ غيرواقع‌گراست،‌ ولي اگر شواهد و مداركِ دال بر سودگرا شدن هير صحت داشته باشد، ازآنجاكه مراد از سود، ‌سود واقعي است نه ذهني،‌ وي واقع‌گرا شده است