بررسي روايت «حبّ علي‌بن‌ابي‌طالب حسنه لا تضر معها سيئه» و ديدگاه‌هاي مطرح‏ شده دربارۀ آن

در روايات بسياري بر محبت  اهل‌بيت: تأكيد شده است. دراين‏ميان، رواياتي كه بر محبت علي عليه‌السلام ترغيب مي‌كند و آن را مايۀ رستگاري انسان مي‏داند، بيش از همه است. يكي ازاين‌روايات، حديث «حبّ علي‌بن‌ابي طالب عليه‌السلام حسنه لا تضرّ معها سيئه...» است. مضمون عجيب اين حديث موجب شده دانشمندان در اين موضوع ديدگاه‌هاي گوناگوني برگزينند. در اين مقاله با روش نقلي و تحليل عقلي به بررسي و نقد سه ديدگاه اصلي  رد حديث و تأثير محبت به علي عليه‌السلام در رستگاري انسان؛  محبت به علي سبب آمرزش گناهان صغيره؛ محبت به علي عليه‌السلام سبب اجتناب از همۀ گناهان، پرداخته‏ايم و سپس نظريۀ مختار را تبيين كرده‏ايم كه محبت علي عليه‌السلام، اساس دين و معيار ايمان است و دوستدار ايشان كه قهراً مسلمان است، دچار ضرر اصلي كه عذاب اخروي يا خلود در آن است، نمي شود؛ اگرچه در دنيا و برزخ كيفرهايي مي بيند