معاد بدن پويا به سوي روح

فكر ثاقب و نافذ فلسفي پس از كشمكش‌هاي علمي، سرانجام اشاعره را در قلمرو انديشه حكيمان امامي به انقراض كشاند و آنها را از خودنمايي بازنشاند. در عصر ما درعين‌حال كه بر اثر ميراث فاخر حكمت صدرايي، و متانت اخلاقي و وقار علمي حكماي متعالي، جايي براي اشعري‌گري و هم‌سنگ آن، اخباري‌گري يا اخبارگرايي باقي نمانده است، اما رسوب فكري موجب گزينش محتويات فكر اشعري از سوي برخي صاحب‌عنوان‌ها شده است. از مواضع مورد سوءاستفاده اين طيف براي شبهه‌افكني، نظريه معاد جسماني است و در بين حكماي متعالي، حكيم مؤسس نيز هدف تحريف ‌است. توهمي كه به شبهه‌انگيزي دامن زده اين است كه چون حكيم مؤسس درصدد درانداختن طرح نو در كيفيت معاد جسماني، با نظريه صدرا به تقرير متفاوت برآمده، پس زمينه عنادورزي با حكمت اسلامي، فراهم است! و در اين صدد حكيم معاصر جناب استاد آشتياني نيز بر اثر نقد نظريه حكيم مؤسس مورد تعرض قرار گرفته است. بازنگري مواضع و مباني زيربنايي حكيم مؤسس و بازخواني رئوس نقد استاد آشتياني بر رهيافت حكيم مؤسس، زلال حقيقت را در اختيار ما خواهد گذاشت، و ادعاهاي ناصواب و بي‌پشتوانه مدعيان فلسفه‌ ستيز را به مصدر احاله خواهد داد.