تأثير آموزش قرآن كريم بر بهبود شيوه‌هاي مقابله با فشار رواني در نوجوانان

هدف پژوهش حاضر، مطالعه تأثير آموزش قرآن كريم بر بهبود شيوه‌هاي مقابله با فشار رواني است. نوع مطالعه شبه‌آزمايشي و جامعه پژوهش نوجوانان شركت‌كننده در دوره‌هاي تابستاني بسيج هستند كه در دو گروه آموزش قرآن كريم و آموزش‌هاي ديگر (شامل خطاطي، نقاشي، رايانه و...) دسته‌بندي شده‌اند. به‌اين‌ترتيب 53 نفر از نوجوانان شركت‌كننده در كلاس‌هاي آموزش قرآن كريم و 61 نفر از نوجوانان شركت‌كننده در كلاس‌هاي غير قرآني، نمونه‌هاي پژوهش حاضر را تشكيل داده‌اند. داده‌ها نيز در دو مرحله (پيش‌آزمون و پس‌آزمون) با پرسشنامه شيوه‌هاي مقابله با فشار رواني ساخته اندلر و پاركر (1990)گردآوري و به كمك تحليل كوواريانس چندمتغيري، تحليل شده‌اند. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد متغيرهاي وابسته (سبك اجتنابي، سبك مسئله‌مداري و سبك هيجان‌مداري) به‌صورت معناداري تحت تأثيراجراي متغيرهاي مستقل تغيير يافته‌اند (P 0.001) و بعد مسئله‌مداري شيوه‌هاي مقابله با فشار رواني تحت تأثيراجراي متغير مستقل (آموزش شبه‌آزمايشي قرآن كريم) (P 0.01) بهبود يافته است. از اين نتايج چنين استنباط مي شود كه مي‌توان براساس آموزه‌هاي قرآن، الگويي كارآمد براي مقابله با فشار رواني مسلمانان به‌ويژه نوجوانان مسلمان طراحي كرد.