تدوين سناريوهاي تحقق‌پذيري آمايش‌سرزمين (مطالعۀ موردي: استان خراسان رضوي)

آينده‌پژوهي در برنامه‌ريزي آمايش سرزمين بـر يـافتن عوامل كليدي، پيشران‌ها و فقدان قطعيت‌هاي توسعۀ مناطق در فضاي برنامه‌ريزي تأكيد دارد تا برنامه‌ريز آمايشي با دراختيار‌داشتن آن‌ها به‌عنوان اهرم كنترل، به نگاشت و مديريت آيندۀ مطلوب بپردازد. هدف پژوهش حاضر، شناسايي شاخص‌هاي تأثيرگذار بر تحقق‌پذيري آمايش استان خراسان رضوي، شناخت متغيرهاي كليدي آمايش استان و درنهايت تدوين سناريوهاي مؤثر بر تحقق‌پذيري آمايش استان بوده است. فرايند حاكم بر اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي و نوع روش پژوهش توصيفي‌تحليلي است. ماهيت داده‌ها كيفي بوده و روش گردآوري داده‌ها و اطلاعات به‌صورت كتابخانه‌اي، اسنادي و پيمايشي است. تجزيه‌وتحليل داده‌ها مبتني بر تكنيك‌هاي آينده‌پژوهي ازجمله پويش محيطي، تحليل ساختاري و تحليل تأثير متقابل است. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد از بين سناريوهاي تدوين‌شده، 22 سناريوي با سازگاري قوي، 2740 سناريوي با سازگاري ضعيف و 1837 سناريوي ناسازگار، پيش روي آيندۀ آمايش استان وجود دارد. از 22 سناريوي محتمل، 8 سناريو وضعيت مطلوب، دو سناريو وضعيت بينابين و 12 سناريو وضعيت نامطلوب دارند. از بين سناريوهاي مطلوب، سناريوي شمارۀ يك بهترين سناريوي پيش روي آمايش استان است كه تمام وضعيت‌هاي احتمالي آن كاملاً مطلوب است.