مباني كرامت انساني در قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران

قانون اساسي در هر كشوري مبتني بر يك سلسله مباني است. قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران هم طبيعتاً با توجه به يك سلسله مباني فلسفي، كلامي، عرفاني وفقهي تنظيم گرديده است. مسلما مباني هستي شناختي، معرفت شناختي و انسان شناختي كه تدوين كنندگان قانون اساسي ج . ا . ا بدان معتقد بوده و براساس آن، شالوده اصول اين قانون را بنا نهاده اند، وجه مميز اين قانون اساسي با قانون اساسي ساير كشورهاست. در اين مقاله به اين سوال كه مباني ديني كرامت انساني چيست و آيا اصول گوناگون قانون اساسي ج . ا . ا در پرداختن به حقوق اساسي انسان به كرامت ذاتي او توجه داشته است؟ پاسخ داده و مشخص نموده كه مباني ديني كرامت انسان خاصه كرامت ذاتي وي در بسياري از اصول قانون اساسي تبلور يافته و با ذكر شواهد متعددي عدم تعارض بين اصول قانون اساسي ج . ا . ا را با جايگاه متعالي انسان در نظام هستي و كرامت ذاتي و ارزشي او به اثبات مي رساند.