رابطه اميد به تحصيل و تحصيل‌گريزي:‌نقش واسطه‌اي خودنظم‌جويي تحصيلي

هدف اين پژوهش بررسي نقش واسطه‌اي خودنظم‌جويي تحصيلي در رابطه بين اميد به تحصيل و تحصيل‌گريزي بود. شركت‌كنندگان پژوهش 265 نفر از دانش‌آموزان (170 دختر، 95 پسر) مقطع متوسطه دوم بودند كه با روش نمونه‌برداري تصادفي خوشه‌اي انتخاب شدند و به مقياس اميد به تحصيل (خرمائي و كمري، 1396)، پرسشنامه خودنظم‌جويي تحصيلي (بوفارد، بويس‌ورت، وزيو و لاروچه، 1995) و پرسشنامه تحصيل‌گريزي (خرمائي و صالح‌اردستاني، 1395) پاسخ دادند. به‌منظور پاسخگويي به فرضيه‌هاي پژوهش از مدل‌يابي معادلات ساختاري استفاده شد. نتايج نشان داد كه اميد به تحصيل، هم به‌صورت مستقيم و هم به‌طور غير‌مستقيم و از طريق خودنظم‌جويي تحصيلي بر تحصيل‌‌گريزي اثر منفي دارد. در مجموع، يافته‌هاي اين پژوهش بيانگر اهميت توجه به نقش اميد به تحصيل و خودنظم‌جويي تحصيلي در كاهش تحصيل‌گريزي دانش‌آموزان است.