پيش‌بيني انگيزش شركت در ورزش دانش‌آموزان براساس انگيزش دبيران تربيت‌بدني با رويكرد نظريه خودمختاري

نظريه خودمختاري بيان مي‌كند كه محيط اجتماعي فرد تعيين‌كننده اصلي در ميزان انگيزش خودمختار براي شركت در فعاليت ورزشي است. هدف پژوهش حاضر، پيش‌بيني انگيزه شركت در ورزش نوجوانان با استفاده از انگيزش دبيران تربيت‌بدني، براساس نظريه خودمختاري بود. تعداد 102 دبير زن تربيت‌بدني و 510 دانش‌آموز دختر دوره متوسطه اول از چهار منطقه آموزش‌و‌پرورش شهر تهران در سال تحصيلي 94-1393 به روش تصادفي مرحله‌اي انتخاب شدند. پرسش‌نامه انگيزش مربيان (مك‌لين و همكاران، 2012) و پرسش‌نامه انگيزه شركت در ورزش (گيل و همكاران، 1983) استفاده شدند. يافته‌ها نشان داد كه همبستگي معنادار مثبتي بين انگيزش دبيران و انگيزه شركت در فعاليت‌هاي ورزشي دانش‌آموزان دختر وجود دارد. نتايج تحليل رگرسيون چندگانه نيز نشان داد كه انگيزش دبيران پيش‌بيني‌كننده مستقيم براي انگيزش شركت در ورزش دانش‌آموزان است. مؤلفه تنظيم درون‌فكني‌شده و بي‌انگيزشي بيشترين سهم نسبي را در پيش‌بيني انگيزه ورزشي دانش‌آموزان دارند. اين يافته‌ها بر اهميت توجه به ابعاد اثرگذار انگيزشي معلمان تربيت‌بدني بر انگيزه شركت در ورزش دانش‌آموزان تأكيد مي‌كنند.