واكاواي روش شناسي از منظر صدرالمتالهين و تبيين دلالتهاي آن براي برنامه ي درسي

روش شناخت حقيقت، به‌عنوان يكي از شاخه‌هاي مهم فلسفه مي‌‌تواند ديدگاه‌هاي متنوع و گوناگوني را در برابر طراحان برنامه درسي قرار دهد. اين پژوهش كه با استفاده از روش پژوهش كيفي از نوع تحليل محتواي كيفي لورنس باردن انجام شده، بر هدف بررسي روش شناخت حقيقت از ديدگاه ملاصدرا و تبيين دلالت‌هاي آن براي برنامه درسي مبتني است. طبق نتايج به‌دست‌آمده، در حوزه طبيعت و ماهيت شناخت، ملاصدرا علم را به حضوري و حصولي تقسيم مي‌كند. در حوزه قلمرو شناخت، باتوجه‌به انواع عوالم، از سه و به‌تعبيري، چهار نوع ادراك سخن مي‌گويد. روش شناخت را نيز از دو جنبه سلبي و ايجابي، مورد مطالعه قرار داده است. منابع و ابزار شناخت را همراهي عقل با شهود حسي و شهود وحياني قلمداد مي‌كند. همچنين طراحي برنامه درسي براساس ديدگاه ملاصدرا مبتني‌بر مهم‌ترين عناصر برنامه درسي كه عبارتند از: هدف (كسب معرفت حصولي به‌منظور تحقق معرفت حضوري)؛ اصول حاكم بر محتواي برنامه درسي (گزينش محتوا براساس سلسله‌مراتب دانش از امور محسوس به سمت امور عقلي ـ شهودي)؛ و اصول حاكم بر روش‌هاي آموزش و يادگيري (روش برهاني ـ شهودي و رويكرد متعاليه ميان‌رشته‌اي)، حاصل اين پژوهش بود.