مقايسه ميزان كفايت اجتماعي، خودكارآمدي و بهزيستي رواني در دانش‌آموزان نابينا، ناشنوا و عادي

The Comparison of Social Competence, self-efficacy and Psychological well-being in Blind, Deaf and Normal Students Ezatolah Ghadampour

هدف پژوهش حاضر مقايسه ميزان كفايت اجتماعي، خودكارآمدي و بهزيستي رواني در دانش‌آموزان نابينا، ناشنوا و عادي بود. جامعه آماري اين پژوهش كليه دانش‌آموزان دختر نابينا، ناشنوا و عادي شهر خرم‌آباد در سال تحصيلي 95-1394 بود؛ كه با استفاده از روش علّي- مقايسه‌اي از هر گروه (نابينا، ناشنوا، عادي) 30 نفر به شيوه همتاسازي با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. مقياس‌هاي بهزيستي روان‌شناختي ريف ((RSPWB )، خودكارآمدي بندورا و كفايت اجتماعي فلنر اجرا شد. نتايج نشان داد كه بين گروه‌هاي نابينا، ناشنوا و عادي از نظر ميزان كفايت اجتماعي، خودكارآمدي و بهزيستي رواني با يكديگر تفاوت معني‌داري وجود داشت (001/0P<). به‌نحوي‌كه ميزان كفايت اجتماعي، خودكارآمدي و بهزيستي رواني در دانش‌آموزان عادي بيشتر از دانش‌آموزان نابينا و ناشنوا است. از سويي ميزان كفايت اجتماعي، خودكارآمدي و بهزيستي رواني در دانش‌آموزان نابينا بيشتر از دانش‌آموزان ناشنوا است. با توجه به شيوع بالاي نابينايي و ناشنوايي در جامعه، نتايج اين‌گونه تحقيقات بايد در اختيار مراكز و سازمان‌هاي مختلف مربوطه قرار گيرد تا آن‌ها بتوانند بر اساس نتايج پژوهش، برنامه‌ريزي مناسبي داشته باشند.