آثار مرگ‌انديشي در قرآن و سخنان امام علي(ع)

در تعاليم ديني، مرگ همزاد و هم نفس آدمي است. مرگ و زندگي هر دو آفريده خداوند و ابزاري براي آزمون كردار آدمي هستند. قرآن مرگ‌انديشي را زمينه‌اي براي درك عظمت و قدرت خداوندو زمينه‌ساز سعادت جاويد مي‌داند. سلوك و گفتار امام علي(ع) كه نمونه بارز يك انسان مرگ‌انديش است، با رويكرد تربيتي شايان توجه است. در اين پژوهش ضمن بازخواني مفهوم مرگ، آثار مرگ‌انديشي با عناوين غفلت‌زدايي و آگاهي‌بخشي، تنظيم دنيا دوستي، مديريت زمان و ...مطرح مي‌شود كه حاصل آن دست‎يابي به نتايجي چون معنا‎بخشي به زندگي انسان، تزريق عنصر حركت به آن، قدر نهادن فرصت زندگي، افزايش صبر و بردباري در برابر ناملايمات، التزام به هنجارهاي اخلاقي، كاهش جرايم و فساد، و وجود رابطه متقابل ميان ياد مرگ و آثار آن است.