آسيب‌شناسي چالش‌هاي توانمندسازي دانشي استادان علوم انساني دانشگاه تبريز

هدف از مقالۀ حاضر شناسايي عوامل مؤثر در توانمندسازي دانشي اعضاي هيئت علمي علوم انساني دانشگاه تبريز در راستاي ايجاد تحول در اين مقوله با روش تحليل عامل اكتشافي است. مقالۀ حاضر از نوع توصيفي‌ـ‌پيمايشي است و جامعۀ مورد مطالعه 204 تن از اعضاي هيئت علمي بوده كه از بين آن‌ها 78 تن به روش نمونه­ گيري تصادفي انتخاب و داده‌ها با استفاده از پرسشنامه گردآوري شده است. براي سنجش پايايي پرسشنامه، از آلفاي كرونباخ و براي تعيين اعتبار سازه‌اي از فن تحليل عاملي بر اساس تجزيه به مؤلفه‌هاي اصلي استفاده شد. نتايج تحليل عوامل نشان داد كه شش عامل اصلي (موانع روان‌شناختي، فردي، ارتباطي، فرايندي، سازماني، نوآوري و فنّاوري) به‌ترتيب مهم‌ترين چالش‌هاي توانمندسازي دانشي از ديدگاه نمونۀ آماري‌اند. يافته‌ها نشان داد اعضاي هيئت علمي چالش‌هاي سازماني را «كمتر از حد متوسط»، چالش‌هاي ارتباطي و روان‌شناختي را در حد «متوسط» و چالش‌هاي فردي، فرايندي، نوآوري، و فنّاوري را «بيش از حد متوسط» درك كرده‌اند. نتيجۀ آزمون فريدمن هم نشان داد كه ميانگين شش عامل تفاوت معناداري با هم دارند. شناسايي و اولويت‌بندي چالش‌هاي توانمندسازي دانشي استادان حوزه‌هاي علوم انساني مي‌تواند به شناسايي ضعف‌هاي اساسي در اين راستا و برنامه‌ريزي براي تقويت آن‌ها به‌منظور زمينه‌سازي براي ايجاد تحول در علوم انساني منجر شود.