تحليل ژرف ساخت اسطوره اي آثار مهسا محب علي با تكيه بر رمان نفرين خاكستري

فاقد عنوان و چكيده لاتين

اسطوره نحوه تلقي بشر اعصار كهن از پديده هاست؛ بياني است كه ژرف ساخت آن حقيقت و روساخت آن داستان است. اسطوره پرداز معاصر بر پايه ايدئولوژي خود و بر اساس شرايط اجتماعي تاريخي دوره خويش به تجديد حيات اسطوره دست مي زند و اين زندگي تازه اسطوره در اثر ادبي، محصول نگاه فلسفي اجتماعي اوست. نويسنده معاصر براي نشان دادن ديدگاه هاي خود از اسامي نمادين و كهن الگوها استفاده مي كند تا بتواند به معناي ضمني و ديدگاه شخصي خود تجسم عيني ببخشد. مهسا محب علي از جمله زنان داستان نويس معاصر است كه در داستان هاي خود اسطوره را در خدمت روايت و مقاصد معناشناختي و زنانه خود قرار داده است. پژوهش حاضر با روش توصيفي تحليلي و با تكيه بر نظريه هاي روان كاوي اساطير، در پي تحليل چگونگي و دلايل بازآفريني مضامين اسطوره اي در آثار وي است. از ميان آثار محب علي نفرين خاكستري رماني است كه فضاسازي، مضمون سازي و شخصيت پردازي آن را تنها با نگاهي اسطوره شناختي مي توان تبيين كرد. در اين رمان، محب علي از فضاي تهران معاصر و با بهانه قرار دادن بيماري رواني و مسئله روان كاوي، نقبي به گذشته مي زند و از اين طريق پيكره رمانش را از زبان شخصيت محوري داستان بنا مي نهد. نويسنده در جست وجو و دفاع از هويت و حقوق زن از كهن الگوها و اسطوره ها بهره مي جويد