كشمكش‌هاي حاكميتي در ايران پس از مرگ نادرشاه و سياست دولت عثماني در مقابل ايران

بررسي روابط سياسي و مناسبات بين دولت­ هاي همجوار از مباحث مهم دوره­ هاي تاريخي به ويژه در حكومت­ هاي مقتدر محسوب مي­ شود. در ميانه قرن دوازدهم قمري، تضادهاي سياسي ميان دو قدرت افشاريه و عثماني در جهان اسلام، روابط آنها را دستخوش تحولات كرد. در اين مقاله، اوضاع ايران پس از مرگ نادرشاه بنيان‌گذار افشاريه در سال 1159ق./ 1747م. و كشمكش ­هاي ميان اعضاي خاندان افشار براي كسب تاج و تخت و همچنين نزاع‌ها ميان حاكمان و رؤساي قّّبايل در مناطق مختلفّ ايران بررسي شده است. همچنين كوشيده‌ايم با استفاده از منابع به اين سؤال پاسخ دهيم كه چرا دولت عثماني علي‌رغم پيشنهادها و تشويقات متعدد براي اشغال ايران در دوران بحراني بين سال‌هاي 1172-1159ق./ 1759-1747م. سياست صلح و عدم دخالت در امور داخلي ايران را پي گرفت؟