بررسي تأثير دماي بين پاسي فرآيند جوشكاري بر رفتار خوردگي فلز جوش در اتصالات جوشكاري فولاد پركربن هادفيلد

در اين پژوهش، تأثير دماي بين پاسي فرآيند جوشكاري بر رفتار خوردگي فلز جوش در اتصالات جوشكاري فولاد پركربن هادفيلد مورد بررسي قرار گرفت. براي اين منظور، ابتدا 6 عدد ورق آستنيته شده به ضخامت mm2 از فولاد هادفيلد تهيه شد. سپس براي جوشكاري آن ها از فرآيند جوشكاري با الكترود دستي و دماي بين پاسي 700، 850 و °C1000 استفاده گرديد. سپس براي بررسي رفتار خوردگي فلز جوش هر سه اتصال جوشكاري شده از روش‌هاي پلاريزاسيون پتانسيوديناميك و طيف سنجي امپدانس الكتروشيميايي در محلول 3/5 درصد وزني كلريد سديم استفاده شد. همچنين براي بررسي ريزساختار فلز جوش در اتصالات جوشكاري شده از ميكروسكوپ نوري، براي آناليز فازهاي تشكيل شده در ريزساختار فلز جوش از پراش پرتو ايكس و براي تعيين مكانيسم خوردگي از ميكروسكوپ الكتروني روبشي استفاده گرديد. مشاهدات ميكروسكوپ نوري و الگوهاي حاصل از پراش پرتو ايكس نشان داد كه افزايش دماي بين پاسي منجر به افزايش ميزان رسوبات كاربيدي و كاهش اندازه دانه‌هاي آستنيت در ريزساختار فلز جوش اتصالات فولاد هادفيلد مي‌شود. نتايج آزمايش‌هاي خوردگي نشان مي‌دهد كه با افزايش دماي بين پاسي در فرآيند جوشكاري، فلز جوش اتصالات فولاد هادفيلد مقاومت خوردگي كمتري از خود نشان مي‌دهد. همچنين تصاوير ميكروسكوپ الكتروني روبشي از مورفولوژي خوردگي فلز جوش اتصالات نشان داد كه افزايش دماي بين پاسي در فرآيند جوشكاري فولاد هادفيلد منجر به فرآهم شدن شرايط براي وقوع خوردگي موضعي ميكروگالوانيكي شده است.