تاثير برهم‫كنش تنش شوري و كاربرد پليمرهاي سوپرجاذب بر ميزان پروتئين محلول و فعاليت آنزيم‌هاي آنتي‌اكسيدانتي ريحان

هدف: هدف از اين مطالعه بررسي تاثير برهم‫كنش تنش شوري و كاربرد پليمرهاي سوپرجاذب بر خصوصيات فيزيولوژيكي ريحان مي‏باشد. مواد و روش ها: آزمايشي گلداني به‫صورت فاكتوريل بر پايه طرح كاملا تصادفي با چهار سطح شوري آب آبياري (صفر، 40، 80 و 120 ميلي‏مولار كلريد سديم) و پليمرسوپرجاذب (عدم كاربرد، آكوازروب، تراكوتم و استاكوزورب) انجام شد. صفات مورد ارزيابي شامل پروتئين محلول، فعاليت آنزيم‏هاي آنتي اكسيدانتي، محتواي مالون‏دي‏آلدئيد و توليد اسانس بودند. نتايج: فعاليت آنزيم‏هاي كاتالاز، گاياكول پراكسيداز، آسكوربات پراكسيداز و پلي فنل اكسيداز در چين اول برداشت و در شوري بالا (120ميلي‏مولار) به ترتيب تحت كاربرد آكوازورب، تراكوتم، تراكوتم و آكوازورب  52.68، 73.10، 68.07 و 75.35 درصد كاهش يافت و در چين دوم برداشت نيز در بالاترين سطح شوري (80 ميلي مولار) فعاليت اين آنزيم‏ها به ترتيب تحت تاثير كاربرد آكوازورب، تراكوتم، آكوازورب، تراكوتم و تراكوتم  37.6، 62.5، 46.38، 43.06 و 38.47 درصد نسبت به تيمار شاهد كاهش يافتند. با افزايش شوري ميزان اسانس كاهش يافت و كاربرد سوپرجاذب تراكوتم موجب افزايش آن شد. در چين اول برداشت بين مالون‏دي‏آلدئيد و گاياكول پراكسيداز همبستگي مثبت (0.751) مشاهده شد و در چين دوم آسكوربات پراكسيداز و پروتئين داراي همبستگي منفي (0.753)، سوپراكسيد ديسموتاز و گاياكول پراكسيداز  (0.848)، مالون دي ‏آلدئيد و گاياكول پراكسيداز (0.789) و مالون دي‏آلدئيد و آسكوربات پراكسيداز (0.743) همبستگي مثبت داشتند. نتيجه‏گيري: نتايج نشان داد كه كاربرد سوپرجاذب‏ها در شرايط تنش شوري توانست از شدت اين تنش بكاهد و از اين طريق سبب كاهش معني‏دار فعاليت آنزيم‏هاي آنتي‏اكسيدانتي و ميزان مالون‏دي آلدئيد شود، ولي پروتئين محلول و توليد اسانس را افزايش داد.