محتواي فنل و فلاونوئيد كل در عصاره‌ گونه Meristotropis xanthioides Vassilcz. و اثر حفاظتي آن بر مسموميت كبدي القا شده با اتانول

هدف: هدف از اين مطالعه بررسي نفش حفاظتي عصاره گونه M. xanthioidesدر برابر مسموميت كبدي القا شده با اتانول مي­باشد. مواد و روش­ها: محتواي فنل و فلاونوئيد كل به‏ترتيب به‏روش­هاي فولنسيوكالتو و كلريد آلومينيوم اندازه­گيري شدند. در جهت سنجش اثر حفاظتي عصاره گونه مورد نظر، رَت­هاي نر نژاد ويستار به سه گروه 6 تايي تقسيم شدند: گروه 1(گروه كنترل)، گروه 2 با اتانول تيمار شدند و گروه 3 به‏طور همزمان با اتانول و عصاره گياه M. xanthioides، تيمار شدند. رَت­ها همه تيمارها را از طريق دهان دريافت كردند. در اين تحقيق سيلي‏مارين به‏عنوان كنترل مثبت استفاده شد. در پايان پارامترهاي بيوشيميايي، هيستولوژيكي و مورفولوژيكي در گروه­هاي مختلف مورد بررسي قرار گرفت. نتايج: نتايج نشان دادند كه گونه مورد مطالعه داراي محتواي بالاي فنل و فلاونوئيد مي­باشد. بررسي­هاي مورفولوژيكي و بيوشيميايي مشخص نمود كه نسبت وزن كبد به وزن بدن، مقادير مالون دي آلدئيد (MDA) و پراكسيد هيدروژن بافتي و همچنين آنزيم­هاي كبدي موجود در سرم خون رَت­هاي تيمار شده با اتانول به‏طور معني­داري نسبت به گروه­هاي ديگر، افزايش مي­يابد. همچنين نتايج حاصل از مطالعات هيستولوژيكي مشخص كرد كه بافت كبدي رَت­هاي تيمار شده با اتانول، در مقايسه با رَت­هاي گروه كنترل، دچار آسيب­هاي شديدي شدند. فعاليت­هاي بيوشيميايي و آسيب­هاي بافتي بوسيله تيمار با عصاره و سيلي‏مارين كاهش يافت. نتيجه گيري: اين مطالعه اثبات كرد كه عصاره M. xanthioides مي­تواند نقش حفاظتي بر عليه سميت كبدي القا شده با الكل داشته باشد و به‏عنوان يك منبع طبيعي براي مكمل­ها غذايي و دارويي به‏شمار آيد.