اثرات آبياري طولاني‌مدت با پساب تصفيه‌خانه پركندآباد بر برخي خصوصيات شيميايي و زيستي خاك

استفاده مجدد از فاضلاب تصفيه ‌شده در آبياري محصولات كشاورزي يكي از روش هاي مديريتي براي مقابله با كمبود آب در مناطق خشك و نيمه‌خشك است. هدف از اين مطالعه بررسي اثرات 10 ساله آبياري با پساب بر ويژگي‌هاي شيميايي و زيستي خاك در مكان‌هاي مختلف حاشيه رودخانه كشف رود مشهد بود. نمونه‌برداري از 8 نقطه با 3 تكرار در فواصل يك كيلومتري حاشيه اراضي رودخانه صورت گرفت، نمونه شاهد آبياري شده با آب زيرزميني و مديريت كشت مشابه نيز انتخاب شد. نتايج نشان داد آبياري با پساب سبب افزايش pH و شوري نسبت به شاهد به ترتيب به ميزان 4 و 18 درصد شد. هم چنين پساب سبب افزايش غلظت عناصر سنگين Zn، Fe، Pb شد، اما اين افزايش كم تر از حد سميت بود و تغييرات غلظت Ni و Cd ناچيز بود. تيمار پساب باعث افزايش معني‌دار نسبت كربن ميكروبي به آلي، تنفس و زيست توده ميكروبي نسبت به شاهد شد. ضريب متابوليكي در نمونه‌هاي آبياري با پساب نسبت به شاهد كاهش معني‌داري داشت. نتايج نشان مي‌دهد آبياري با پساب به‌طور كلي اثرات سوئي نداشت و باعث بهبود ويژگي هاي گفته شده در خاك گرديد، ولي به علت ورودي‌هاي متفاوت پساب به رودخانه تغيير در فعاليت‌هاي زيستي و شيميايي در طول مسير متفاوت بود.