بررسي تاثيرخودكارسازي شبكهي آبياري دشت قزوين بر بهبود بهره برداري با رويكرد ديناميك سيستم ها

به كارگيري فناوري‌هاي خودكار در شبكه هاي آبياري در درازمدت بر عملكرد شبكه موثر و تاثيرات متقابلي با ساير عوامل موثر در عملكرد شبكه دارد.هدف از اين تحقيق شناسايي الگوهاي رفتاري مرتبط با خودكارسازي و ارايه ي مدل كاربرد خودكارسازي در شبكه ي آبياري قزوين با رويكرد ديناميك سيستم ها است. براي اين منظور پس از تعيين ديناميك هاي غالب حاكم بر كاربرد خودكارسازي در شبكه ي آبياري قزوين و تهيه مدل مفهومي بر اساس پرسش نامه هاي تكميل شده و مصاحبه ي حضوري با مسئولين شركت بهره برداري و تعدادي از كشاورزان، مدل كمي كاربرد خودكارسازي براي شبكه توسعه يافت. اين مدل با استفاده از شاخص هاي كفايت، راندمان، عدالت و انعطاف پذيري و با شناخت ديناميك هاي فني، مديريتي، اقتصادي و اجتماعي موثر، بر كاربرد خودكارسازي و عوامل تاثيرپذير از آن ها كه مي تواند منجر به بهبود مطلوبيت در شبكه شود، استخراج گرديد. سپس صحت سنجي مدل تحت آزمون هاي مختلف انجام و در ادامه گزينه هاي اصلاحي با توجه به اثرات درازمدت آن ها، جهت بهبود مطلوبيت شبكه پيشنهاد شد.با اعمال گزينه هاي اصلاحي از قبيل، جلب اعتماد و مشاركت كشاورزان در فرآيند خودكارسازي، ارتقا سطح آگاهي و مهارت بهره برداران و تخصيص بودجه و اعتبارات سرويس و خدمات خودكارسازي بر اساس ميزان موردنياز در كل شبكه،سطح مطلوبيت بين 9.5 تا 21.13 درصد بهبود خواهد يافت.