بررسي آزمايشگاهي تاثير تجمع اجسام شناور بر آبشستگي موضعي پايه پل

در اين تحقيق تاثير دبي، عمق آب، محل قرارگيري جسم شناور، ضخامت، قطر و شكل جسم شناور بر آبشستگي موضعي پايه پل به صورت آزمايشگاهي مورد بررسي قرار گرفت. تعداد 45 آزمايش در آزمايشگاه تحقيقات هيدروليك و سازه هاي آبي بخش مهندسي آب دانشگاه شهيد باهنر كرمان انجام شد. نتايج نشان دادند كه عمق حداكثري آبشستگي با افزايش دبي بيش تر و با افزايش عمق آب كم تر مي شود. ضخامت و قطر اجسام شناور بر آبشستگي پايه پل موثر بوده و عمق حداكثري آبشستگي را زياد مي كنند. محل قرار گيري اجسام شناور بر آبشستگي تاثير زيادي دارد، اگر فاصله سطح آب تا سطح جسم شناور و عمق آب باشد در بازه 3/0 0 با افزايش استغراق اجسام شناور ميزان عمق آبشستگي زياد مي شود، براي 3/0 با افزايش استغراق ميزان آبشستگي كاهش مي يابد. شكل اجسام شناور بر آبشستگي تاثير زيادي دارد، به ترتيب اجسام شناور مستطيلي، استوانه اي و مثلثي آبشستگي بيش تري ايجاد مي كنند. تجمع اجسام شناور در اطراف پايه پل حدود 90 درصد آبشستگي را افزايش مي دهد.