كودك و رسانه، تحليلي در باب گفتمان هاي فيلم هاي تماشاخانه براي كودكان از روزنه انديشه ديني

بدون عنوان

در مقاله پيش رو سعي شده است تا با تحليل و تبيين فيلم هاي تماشاخانه كه در تابستان سال 1388، از شبكه پنج سيما پخش شده است به لايه هاي پنهاني متن فيلم ها پي برده و نظام ايديولوزيك حاكم بر آنها را با روش تحليل گفتمان استخارج كرد. در بخش روش، الگويي تركيبي براي تحليل متون ارايه مي شود كه مركب ازالگوهاي نورمن فركلاف و تيو ون دايك است. يافته هاي هريك از متون، با مقوله هاي اساسي چون استعاره، تلويحات، انسجام موضعي، انسجام كلي، توصيف ها اغراق و بزرگ نمايي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته اند. نتيجه به دست آمده حاكي از اين است كه فيلم هاي تماشاخانه از ترويج فرهنگ دين اسلام فاصله گرفته و بيشتر گرايش به القاي ديدگاه هاي غربي دارد و آن چ ه در سينماي غرب ساخته شده است، حاوي دو رويكرد عمده منجي گرايي و آخر الزماني است همچنين سعي در القاي تفكر غربي و ترويج نحله هاي گوناگون (بوديسم، شيطان پرستي و كابالا) دارد.

no ab