شايسته گزيني در نظام حقوق استخدامي ايران و آمريكا

شايسته‌‌گزيني از آن‌جايي كه ارتباط مستقيم با ‌پيشرفت و برقراري عدالت و حاكميت مطلوب در جوامع دارد، مورد توجه اكثر نظام‌هاي سياسي قرار گرفته ‌است و مي‌توان آن ‌را اصلي مفروض براي يك دولت مردم‌سالار، پاسخگو و كارامد لحاظ كرد. براي رسيدن به نظام اداري كارامد و صحيح بايد اصل شايسته‌گزيني را در حقوق استخدامي بر مراحل مختلف استخدام عمومي حاكم كرد. مراحلي كه هر‌ كدام از آن‌ها براي تحقق شايسته‌گزيني و عدالت حائز اهميت هستند؛ عبارتند از: ورود به‌ خدمت، انجام ‌خدمت ‌(‌حين ‌خدمت) و ارتقاي شغل. ‌ مراحلي كه هر ‌يك بايد در پرتوي حاكميت ‌قانون در سطوح شكلي، نوعي و ماهوي، موجب كارامدي نظام اداري در ارائه خدمت‌ عمومي به شهروندان شده و به ‌طور نسبي هم كارمندان و هم شهروندان اذعان به جريان عدالت در تصدي پست‌هاي عمومي نمايند. در اين مقاله نگارندگان با ‌طرح اين پرسش كه چگونه مي‌توان شايسته‌گزيني را در نظام استخدامي حاكم كرد؟ به مطالعه اين اصل در نظام حقوق استخدامي ايران و آمريكا مي‌پردازند.