مقايسه تبخير-تعرق واقعي حاصل از داده هاي سنجش از دور با بهره گيري از روش گرام اشميت و الگوريتم سبال با داده هاي لايسيمتري (مطالعه موردي؛ شركت كشت و صنعت نيشكر اميركبير)

يكي از مولفه‌هاي مهم در معادله‌ي بيلان آب تبخير تعرق مي‌باشد كه اهميت به‌سزايي در مديريت منابع آب دارد. هم‌چنين در علوم مختلف تلاش بر اين است كه روش‌هاي سخت‌افزاري به نرم‌افزاري تبديل شوند. يكي از روش‌هاي نرم‌افزاري تعيين تبخير تعرق واقعي استفاده از سنجش از دور و بهره‌گيري از تصاوير ماهواره‌اي مي‌باشد. با توجه به اهميت ميزان تبخير تعرق واقعي در تخصيص منابع آب در تحقيق حاضر با استفاده از تصاوير ماهواره‌هاي لندست 8 (داراي تفكيك مكاني مناسب) و موديس (با تفكيك زماني مناسب) ميزان تبخير تعرق واقعي نيشكر در كشت و صنعت نيشكر اميركبير تعيين و با مقادير حاصل از لايسيمتر مقايسه گرديد. بدين منظور ابتدا تصاوير لندست 8 و موديس به روش گرام اشميت در بازه‌ي زماني 16 روزه ادغام و ميزان تبخير تعرق واقعي نيشكر با استفاده از الگوريتم سبال برآورد گرديد. هم‌چنين ميزان تبخير تعرق واقعي با استفاده از تصاوير لندست 8 و الگوريتم سبال نيز به‌دست آمد و در نهايت نتايج دو روش با روش لايسيمتري و با يكديگر مورد مقايسه آماري قرار گرفتند. مقايسه نتايج نشان دادند كه ميانگين تفاضل مطلق بين تبخير تعرق واقعي روش تلفيق تصاوير و لايسيمتر 0.55 ميلي‌متر در روز، اين شاخص بين تبخير تعرق واقعي تصاوير ماهواره‌اي لندست به‌صورت مجزا و لايسيمتر 0.063 ميلي‌متر بر روز و مقدار ميانگين تفاضل مطلق دو روش سنجش از دور 0.58 به‌دست آمد. هم‌چنين در سطح پنج درصد تفاوت معناداري بين دو روش سنجش از دور ملاحظه نگرديد.