توسعه منحني فرمان انعطاف‌پذير با رويكرد فازي در بهره‌برداري از مخزن

هدف از انجام اين پژوهش، ايجاد خاصيت انعطاف‌پذيري در مدل آبدهي (Yield Model) به منظور وارد كردن عدم قطعيت هيدرولوژيكي و در نتيجه بهبود عملكرد سيستم مي‌باشد. بدين منظور با ايجاد سري‌هاي زماني مصنوعي و استفاده از مفهوم تابع عضويت فازي، يك باند منحني فرمان در مدل آبدهي فازي حاصل شده است. براي ارزيابي منحني فرمان توسعه يافته، سري‌هاي زماني ديگري توليد شدند و با شبيه‌سازي سيستم مخزن براي تأمين نيازهاي پايين‌دست بر مبناي مدل‌هاي آبدهي كلاسيك و فازي نتايج به دست آمده مقايسه گرديده‌اند. براي ارزيابي نتايج مدل‌ها از ‌معيارهاي ارزيابي كارايي سيستم استفاده شده است. نتايج استفاده از مدل ارائه شده براي سيستم تك مخزني سد كرج در پنجاه شبيه‌سازي نشان مي‌دهد كه در مدل آبدهي كلاسيك و فازي اعتمادپذيري نياز با اولويت‌ نخست با يكديگر برابر و به طور متوسط به ميزان98 درصد است. بعلاوه براي نياز با اولويت دوم، اين معيار در مدل كلاسيك داراي متوسط 82 درصد بوده و در مدل فازي 55 درصد مي‌گردد. براي نياز با اولويت سوم، متوسط اعتمادپذيري مدل كلاسيك 48 درصد بوده و در مدل فازي 31 درصد مي‌باشد. تغييرات برگشت‌پذيري نيز كمابيش مانند اعتمادپذيري است. آسيب‌پذيري براي نياز با اولويت‌ نخست، در مدل كلاسيك داراي متوسط 28 درصد و در مدل فازي 22 درصد. بعلاوه براي نياز با اولويت دوم، مدل كلاسيك داراي متوسط 98 درصد و مدل فازي به ميزان 45 درصد مي‌باشد. براي نياز با اولويت سوم، اين معيار در مدل كلاسيك براي همه دوره‌هاي شبيه‌سازي برابر 100 درصد بوده ولي در مدل فازي 82 درصد مي‌باشد.