مقايسه تاثير سياست هاي احيا تحت تاثير تغيير اقليم به كمك پويايي سيستم‏ها؛ مطالعه موردي زيست بوم درياچه اروميه

يافتن راهكارهاي پايدار و مقرون به‌صرفه در مديريت منابع آب يكي از مهمترين چالش‌هاي پيش‌روي جوامع به‌شمار مي‌رود. درياچه اروميه به عنوان يكي از بزرگترين درياچه‏هاي فوق‏شور از موقعيت استراتژيكي برخوردار است و از مهمترين عوامل تاثيرگذار در منطقه مي‌باشد. درحاليكه وضعيت درياچه اروميه فاجعه‏بار است، يافتن راهكارهاي مديريتي احياي آن به وضعيت اكولوژيكي پايدار، حياتي مي‏باشد. در مقاله حاضر از ديدگاه پويايي سيستم‌ها به‌منظور بررسي تاثير سياست‌هاي احياي مختلف بر درياچه اروميه استفاده شد. تاثير سياست‌هايي مانند افزايش بهره‌وري كشاورزي، كاهش سطح زيركشت آبي، تغيير الگوي كشت و انتقال آب از رودخانه‌هاي ارس و زاب بر درياچه بررسي گرديد. نتايج بررسي نشان داد كه هيچ يك از طرح‌ها به صورت منفرد، در احياي درياچه اروميه موثر نيستند. سياست افزايش بهره‏وري آبياري، تغيير الگوي كشت و كاهش سطح زيركشت بيشترين تاثير را در افزايش تراز درياچه دارد و در صورت اعمال دقيق در حدود 8 سال سبب احياي درياچه اروميه خواهند شد.