كاربرد نهاده‎هاي بوم‎سازگار در زراعت گاوزبان ايراني (Echium amoenum Fisch. amp; Mey.) در شرايط مشهد

به‎منظور بررسي اثر اسيدهاي آلي، ريزوباكترهاي محرك رشد گياه و گونه‎هاي مختلف ميكوريزا بر عملكرد و اجزاي عملكرد گاوزبان ايراني (Echium amoenum Fisch. amp;amp; Mey.) پژوهشي در دانشگاه فردوسي مشهد در سه سال زراعي متوالي 911390، 921391 و 931392 به­صورت اسپليت‎پلات در زمان در قالب طرح بلوك­هاي كامل تصادفي با سه تكرار انجام شد. هفت نوع اصلاح­كننده­ خاك و كود بيولوژيك مختلف شامل 1 اسيد هيوميك، 2 اسيد فولويك، 3 نيتروكسين (حاوي باكتري‌هاي Azotobacter spp. و Azospirillum spp.)، 4 بيوفسفر (حاوي باكتري‌هاي Bacillus sp. و Pseudomonas sp.)، 5 بيوسولفور (حاوي باكتري­ Thiobacillus spp.)، 6 ميكوريزا (حاوي قارچ Glomus mosseae) و 7 ميكوريزا (حاوي قارچ Glomus intraradices) و عدم استفاده از كود به­عنوان تيمار شاهد در كرت­هاي اصلي و زمان (سال­هاي زراعي دوم و سوم) در كرت­هاي فرعي قرار گرفتند. نتايج آزمايش نشان داد كه بيشترين مقدار عملكرد گل خشك (1004 كيلوگرم در هكتار) در نتيجه­ كاربرد اسيد ­هيوميك به­دست آمد. كاربرد اسيدهاي آلي هيوميك و فولويك وزن دانه در بوته را به‎ترتيب 38 و 25 درصد و تعداد دانه در بوته را به‎ترتيب 19 و 17 درصد نسبت به شاهد افزايش دادند. كودهاي اسيد فولويك، نيتروكسين، بيوفسفر، بيوسولفور، ميكوريزا (Glomus mosseae) و ميكوريزا (Glomus intraradices) نيز به­ترتيب افزايش 27، 20، 4، 26، 30 و 28 درصدي عملكرد گل خشك را در مقايسه با شاهد سبب شدند. بيشترين شاخص برداشت گل و دانه به­ترتيب در نتيجه­ استفاده از ميكوريزا (Glomus intraradices) و اسيد هيوميك حاصل شد.