ارزيابي زيست محيطي سموم كشاورزي مورد استفاده در مزارع پنبه (Gossypium herbaceum L.) استان گلستان

مصرف سموم خسارت ناشي از آفات و بيماري را كاهش مي­دهد، ولي در عوض آلودگي محيط زيست٬ انسان٬ دام٬ آبزيان، حشرات و غيره را سبب مي شود. اين مقاله اثرات منفي سموم مورد استفاده در مزارع پنبه (Gossypium herbaceum L.) را با استفاده از مدل EIQ مورد بحث و بررسي قرارداد است نتايج اين تحقيق نشان داد كه مصرف سموم بيشترين تأثير را در بين سه مؤلفه اصلي كارگران مزرعه، مصرف­كنندگان و جزء اكولوژيك بر بخش اكولوژيك كه شامل اجزاء آبزيان، زنبورها، موجودات مفيد و پرندگان بود داشت. در بين حشره­كش‌ هاي مورد استفاده، پروفنفوس (كواكرون) و تيوديكارپ (لاروين) داراي بيشترين ضريب اثر محيطي مزرعه­اي بودند. بيشترين ضريب اثر محيطي مزرعه­اي در بين علف­كش­ها مربوط به تريفورالين (ترفلان) بود. بين ميزان شاخص تأثير زيست محيطي مزرعه اي آفت­كش­ها و عملكرد پنبه رابطه­اي مثبت معني­دار و مستقيمي وجود داشت. اين عبارت بدان معني نيست كه افزايش عملكرد مستلزم استفاده بيشتر از سموم مي‌باشد بلكه از طريق راه­هاي مختلف ميزان عملكرد اقتصادي را حفظ و اثرات مخرب زيست محيطي سموم را كاهش داد اجرا سيستم‌هاي مديريتي مختلف مبارزه تلفيقي آفات و علف­هاي هرز جهت كاهش مصرف سموم توصيه مي­شود.