نقد ديدگاه تفسيري فخر رازي، سيوطي، آلوسي و زحيلي در تفسير آيه تبليغ

A Critique of Suyuti, Alusi, Zuhayli and Fakhr Razi`s Comments on the Verse of Tabligh, Proclamation

تفسير و شأن نزول آيه تبليغ مورد اختلاف مفسران فريقين است. مفسران شيعه با استناد به آيات ديگر قرآن و روايات تفسيري، آيه را مرتبط با امامت امام علي(ع) در روز غدير خم مي‌دانند اما جمعي از مفسران اهل‌سنت درباره تفسير و شأن نزول آيه، داراي ديدگاه‌هاي متعددي مي‌باشند و در اين زمينه چندين شأن نزول را براي آيه تبليغ بيان كرده‌اند. مقاله حاضر ضمن بيان ديدگاه‌هاي تفسيري فخر رازي، سيوطي، آلوسي و زحيلي، از مفسران اهل‌سنت، به بررسي آنها مي‌پردازد. اقوال آنان در تفسير آيه تبليغ مردد ميان: حراست از پيامبر اكرم| توسط عباس، اظهار عيب‌جويي و بيان لغزش‌هاي يهود، ابلاغ مطلق اوامر الهي و جانشيني حضرت علي(ع) مي‌باشد.

The comment and background of the verse of proclamation have been viewed differently by fariqayn scholars. Supporting their own view with a bulk of evidence from other verses of Quran and tradition, the Shiite commentators regard this verse as evidence for Imam Ali’s succession to Imamate in the Pond of Khumm. In spite of that, some Sunni commentators have different positions on the interpretation and the background of the verse both. Consequently, different occasions have been claimed at which the verse revealed (to the Prophet). Studying Suyuti, Alusi, Zuhayli and Fakhr Razi`s views in the field, the paper has known them to be guarding the Prophet (s) by Abbas, expressing fault-finding and manifesting Jews` lapses, proclaiming the God’s ordinance on the succession of Imam Ali (a) to Caliphate.