مأثور بودن دعاهاي روزانه ماه رمضان در بوته نقد

The Authenticity Criticism of the Daily Supplications of the Holy Month of Ramadan

يكي از ويژگي‌هاي دين اسلام بالأخص مذهب تشيع، وجود دعاهاي مأثور در قالب كتاب‌هاي دعاست كه به رغم تلاش‌هاي بسيار دانشمندان، دچار آسيب‌هاي متعددي شده است. راه‌يابي برخي دعاها با اهداف گوناگون به مجموعه‌هاي دعايي، شناخت دعاهاي مأثور از غير آن را ضروري ساخته است. هرچند راز و نياز با خداوند، متوقف بر مأثور بودن الفاظ و محتواي دعاها نيست اما استناد آن‌ها به معصوم و استفاده هدايتي از محتواي آن‌ها به عنوان آموزه‌اي ديني، مشروط به اثبات صدور آن از معصوم است. پژوهش حاضر با بهره‌گيري از منابع رجالي و حديثي و با روش تحليل اسنادي- محتوايي در صدد پاسخ به اين پرسش است كه آيا مي‌توان دعاهاي روزانه ماه رمضان را جزو دعاهاي مأثور به حساب آورد. يافته‌هاي اين پژوهش نشان از آن دارد كه ضعف سندي و نيز برخي ايرادهاي محتوايي اين دعاها، باعث سلب اطمينان از مأثور بودن آن‌ها شده يا دست‌كم آن را با ترديد جدي روبرو نموده است.

One of the characteristics of the religion of Islam, especially the Shia religion, is the existence of supplications in the form of prayer books, which, despite the efforts of many scholars, have suffered numerous damages. Although asking God for something is not conditional on the exact words and sayings of Infallible Imams (AS) but attributing to them and taking benefit from their content as religious teachings is conditional on the proving of being exact sayings of the Infallibles. The present study using the rejal and hadith sources by documentary-content analysis method tries to answer the question of whether daily prayers of Ramadan can be considered as the sayings and teachings of Ahl al-Beit or not. The findings of this study indicate that the weakness of the chain of transmitters, as well as some of the flaws in the content of these prayers, have led to a loss of certainty about their being the teachings of the Holy Prophet or Ahl al-Beit or at least rises serious doubt about it.