معناشناسي روح در قرآن كريم

The Semantics of Soul in the Holy Qur’an

از ميان آموزه‌هاي قرآني كه نقشي اساسي در مجموعه معارف الهي و زيربنايي براي شناخت انسان و معارف پيوند يافته با او دارد، موضوع روح از جايگاهي ويژه برخوردار است. نگاشته حاضر در تلاش است با روشي توصيفي‑ تحليلي و با رويكري اجتهادي به بررسي آياتي كه در آن واژه روح به كار رفته است بپردازد. براي برداشت دقيق‌تر از آيات، با دسته بندي آيات روح، به تبيين هر يك از گروه‌هاي آيات با استمداد از ديگر آيات، اقدام و آنگاه با لحاظ ترتيبي مشخص، در سير هر بخش به رابطه هر يك از شاخه‌ها با ساير آيات اشاره رفته است. برآيند اين فرآيند اقرار به اشتراك معنايي روح در قرآن با دو مؤلفه حيات و اكمال، بعلاوه پذيرش وجود مراتب و مدارج گوناگون در اين حقيقت است.

From the Quranic teachings which play an important role among celestial and basic teachings in cognition of man, the issue of “soul” is of special position. This composition by a descriptive and analytical method and attitude of Ijtihad tries to study the verses in which this word is used. To have a more exact grasp of soul verses, they are grouped, and each group is explained by the help of other verses. Then in a defined order, the connection of each branch with other verses is showed. Acknowledgment of share semantic of soul in the Quran with two parameters of life and complementing and accepting existence of levels and degrees are resultant of this study